മാംഗല്യം തന്തുണാനേനഃ മമജീവന ഹേതുനാഃ

Posted ഡിസംബര്‍ 31, 2009 by Bijin | ബിജിന്‍
വിഭാഗങ്ങള്‍: ലേഖനം, സമൂഹം

Tags: , , , ,
കേരളത്തിനും കേരളീയര്‍ക്കും പൊതുവായ ഒരുപാടു പ്രശ്നങ്ങളുണ്ട്‌. അതില്‍ പലതും വെവ്വേറെ ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെടാറുമുണ്ട്. ഇതില്‍ പലതും കേരളീയരുടെ മാത്രം പ്രത്യേകതയല്ല എന്നത് “കേരളാ ബാഷിംഗ്” ഒരു ഹരമാക്കി മാറ്റിയ, അന്യ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ വന്‍ നഗരങ്ങള്‍ മാത്രം കണ്ട് പരിചയിച്ച NRK സൗകര്യപൂര്‍‌വം മറക്കാറാണ്‌ പതിവ്. ഇവിടെ പരാമര്‍ശിക്കപ്പെടുന്ന സാമൂഹിക പ്രശ്നങ്ങള്‍ കേരളത്തിന്റെ മാത്രം സവിശേഷതയല്ല എന്ന നിലപാട് ആദ്യം തന്നെ വ്യക്തമാക്കട്ടെ.

ജാതീയമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങള്‍, തറവാടിത്ത ഘോഷണം, സ്ത്രീധനം, അമിതമായ മദ്യാസക്തി, പൊങ്ങച്ചം, കാപട്യം,..   എന്നിങ്ങനെ ഒരു നീണ്ട പട്ടിക തന്നെ നിരത്താന്‍ എളുപ്പത്തില്‍ സാധിക്കും. പക്ഷേ രസകരമായ ഒരു കാര്യം ഇതിന്റെയെല്ലാം ഒരു “കോണ്‍ഫെഡറേഷന്‍” എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്നത് പലരും അതിപവിത്രമായി കാണുന്ന വിവാഹ മാമാങ്കങ്ങളെയാണ്‌ എന്നതാണ്‌. നേരത്തെ പറഞ്ഞ എല്ലാ ‘കഴിവുകളും’ പ്രായോഗിക ജീവിതത്തില്‍ എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കാം എന്നതിന്റെ ഒരു മത്സരമാണ്‌ ഇപ്പൊ വിവാഹങ്ങള്‍. ഒരു ആണും പെണ്ണും ഒരുമിച്ചുള്ള ജീവിതം തുടങ്ങുന്നത് ചില ചടങ്ങുകളുടെയും വിരുന്നിന്റെയും അകമ്പടിയോട് കൂടിയാകുന്നത് മഹാപാപമെന്നല്ല പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ആ അവസരം
എങ്ങനെ സകലമാന കാപട്യത്തിന്റെയും പരീക്ഷണശാലയാകുന്നു എന്നും സ്വതന്ത്രമായി ചിന്തിക്കാനുള്ള ഭൗതിക സാഹചര്യങ്ങള്‍ ഉണ്ടോ എന്നും ഉണ്ടെങ്കില്‍ എന്തുകൊണ്ട് വേറിട്ട ചിന്തകള്‍ വരുന്നില്ല എന്നതുമാണ്‌ പ്രശ്നം.

ലോകം ഇങ്ങനെ കൈക്കുമ്പിളില്‍ വെച്ച് അമ്മാനമാടി എവിടെയെങ്കിലും ഒരു ചെറു വിരലനങ്ങിയാല്‍ പോലും അത് ഞാന്‍ അറിയുമെന്ന് വീമ്പടിച്ച് നടക്കുന്ന “ഹൈ ക്ലാസ്” മലയാളി പോലും കല്യാണം എന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോ ഒരു മടിയും സങ്കോചവും കൂടാതെ, ഒരു ഫൈന്‍ ഫ്ലാഷ് ബാക്ക് എന്ന പോലെ, നിന്ന നില്‍‌പില്‍ ഒരു നൂറ്റമ്പത് വര്‍ഷം പുറകോട്ട് പോകും. എന്നിട്ട് ജാതീയതയ്ക്ക് മുന്നില്‍ സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ച്, ചിന്തേരിട്ട് മിനുക്കിസൂക്ഷിക്കുന്ന ആ പഴയ അളവുകോല്‍ പുറത്തെടുക്കും. അതില്‍ വ്യവസ്ഥിതി പണ്ട് നാരായം കൊണ്ട് കുത്തിവരച്ച വലുപ്പച്ചെറുപ്പങ്ങളുടെ അടയാളങ്ങള്‍ കാണാം. അതുകൊണ്ട് ഭാവി വധുവിന്റെ അല്ലെങ്കില്‍ ഭര്‍ത്താവിന്റെ കിളരം അളന്നെടുക്കുന്ന പ്രക്രിയയില്‍ സജീവ സാന്നിധ്യമായി തിളങ്ങുന്ന വസ്ത്രം ധരിച്ച് അങ്ങനെ നില്‍ക്കും. അവര്‍ അതില്‍ അഭിമാനം കൊള്ളുന്നു എന്നത് അതിലേറെ രസകരം. തന്റെ സുഹൃത്തുക്കളായ അന്യദേശക്കാര്‍ക്ക് അവന്‍ ജാതിവ്യവസ്ഥയിലെ തന്റെ താരതമ്യേന ഉയര്‍ന്ന സ്ഥാനം വിശദീകരിച്ചു കൊടുക്കും. “തിയ്യത്തികളെ ഇപ്പോ അരയ്ക്കാനൊന്നും കിട്ടുന്നില്ല” എന്ന് തങ്ങളുടെ സ്വകാര്യവേദികളില്‍ പരാതിപറയുന്ന ‘ഉന്നതകുലജാത’കളെ എന്റെ നാട്ടിലൊക്കെ ഇന്നും കാണാം.

ജാതിചിന്തയുടെ അടുത്തപടിയായി കല്യാണവേദികളില്‍ ഒരട്ടഹാസമായി ഉയര്‍ന്ന് കേല്‍ക്കുന്നതാണ്‌ തറവാട്ട് മഹിമയുടെ വര്‍‌ണന. എം.എന്‍ വിജയന്‍ മാഷിന്റെ അഭിപ്രായത്തില്‍ മലയാളിയുടെ ഇടയിലുള്ള ഏറ്റവും കൊടിയ സാമൂഹികവിപത്ത് തറവാടിത്ത ഘോഷണമാണ്‌. “കൊല്ലും കൊലയുമുണ്ടായിരുന്ന തറവാട്” എന്നൊക്കെ പറയുമ്പോള്‍ അഭിമാനപൂരിതമാകുന്ന അന്തരംഗങ്ങള്‍ ഇന്നത്തെ യുവാക്കള്‍ക്കിടയില്‍ ഒട്ടേറെ ഉണ്ടെന്ന് അതിശയോക്തി കലരാതെ പറയാന്‍ കഴിയും. പ്രേമാഭ്യര്‍ഥന നടത്തുന്നതിനു മുന്‍പായി തറവാട്ട് മഹിമ അന്വേഷിക്കുന്ന ഒരു കൗമാരം സാധാരണയാണ്‌. ഈ ‘മഹിമ’യുടെ പിന്നാമ്പുറ കഥകള്‍ അറിയണമെങ്കില്‍ നാടിന്റെ ചരിത്രം അല്പമൊന്ന് മനസ്സിലാക്കിയാല്‍ മതിയാകും.
മരുമകന്റെ കല്യാണത്തിനു പോയ ഒരു കാരണവരെ കൂട്ടാതെ ബസ് തിരിച്ചു പോയ ഒരു സംഭവം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്റെ നാട്ടില്‍. സദ്യ ഉണ്ടശേഷം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടുവളപ്പിലെ തെങ്ങിന്റെ കണക്കെടുക്കാന്‍ പോയതായിരുന്നു അദ്ദ്യേം. ചില്ലറ രൂപമാറ്റ്ങ്ങള്‍ ഉണ്ടെങ്കിലും ഇന്ന് ചെറുപ്പകാര്‍ പോലും പെണ്‍‌വീട്ടുകാരുടെ സാമ്പത്തിക സ്ഥിതിയില്‍ തല്പരരാണ്.
“എത്ര സ്ത്രീധനം കിട്ടി അളിയാ” എന്ന ചോദ്യത്തിന്‌ “പത്തു ലക്ഷം” എന്ന് മറുപടി പറയുന്നവന്റെ മുഖത്തുനോക്കി “സ്ത്രീധനം വാങ്ങാന്‍ നാണമില്ലല്ലോടാ നിനക്ക്” എന്ന് പറയാനുള്ള ആര്‍ജ്ജവം ഇന്ന് ഒരു ശരാശരി മലയാളി യുവാവിനില്ല. അങ്ങനെ സ്ത്രീധനത്തിനും മാന്യത കല്പിച്ചുകൊടുത്തിരിക്കുന്നു.. പോരാത്തതിനു ഡൗറി എന്ന ഓമനപ്പേരും!!! നമ്മുടെ വിവാഹ വേളകളില്‍ സജീവ സാന്നിധ്യമായ മറ്റൊരു വിപത്താണ്‌ ഈ ‘വിലയിടല്‍’.

പൊങ്ങച്ചമാണ്‌ അടുത്തത്. നടക്കുന്ന ജ്വല്ലറിക്കട എന്ന പോലെ “സര്‍‌വാഭരണവിഭൂഷിതയായ മകള്‍”  എന്ന മാതാപിതാക്കളുടെ മോഹം മനസ്സിലാക്കാം – പഴയ ചിന്ത, പഴയ രീതി എന്ന് സമാധാനിക്കാം. പക്ഷേ അതിനെതിരെ നെറ്റിചുളിച്ച് പോലും വിയോജിപ്പ് പ്രകടിപ്പിക്കാത്ത യുവത്വം ‘പ്രബുദ്ധത’യുടെ ഭാവി വാഗ്ദാനങ്ങള്‍ തന്നെ!! കെട്ടിയൊരുക്കി സ്റ്റേജില്‍ നിര്‍ത്തി വരുന്നവര്‍ക്കു കൈ കൊടുത്ത് അവരുടെ കൂടെ ഫോട്ടോ എടുക്കുക എന്ന യാന്ത്രികവും കാപട്യം നിറഞ്ഞതുമായ പ്രക്രിയ ആരോ എങ്ങോ തുടങ്ങിവെച്ചതാണെന്ന തിരിച്ചറിവില്ലാത്തതും അത് അങ്ങനെ തന്നെ തുടരേണ്ടതുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യം പരസ്പരം ചോദിക്കാത്തതും ആണ്‌ പ്രശ്നം.
“കാപട്യത്തിന്റെ വേദപുസ്തകത്തില്‍” വിവാഹത്തിനു പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്. വെളുക്കെയുള്ള ചിരിയും, വേനല്‍ച്ചൂടിലെ കോട്ടിട്ട് നില്‍‌പ്പും, അടിസ്ഥാനരഹിതമായ ചില ആചാരങ്ങളും, ബൊക്കെ കൈമാറ്റം പോലെയുള്ള ചിരിപ്പിക്കുന്ന ചില ‘മനോഹരമായ ആചാരങ്ങളും’ എല്ലാം കൂടെച്ചേര്‍ന്ന് പൊങ്ങച്ചത്തിന്‌ കാപട്യത്തിലുണ്ടായതു പോലെയാണ്‌ ഇന്ന് നമ്മുടെ കല്യാണ ചടങ്ങുകള്‍..
ഈ പറഞ്ഞതിന്റെയൊക്കെ ഒരു രത്ന ചുരുക്കം:
“മുന്‍പേ നടന്ന ഗോക്കള്‍” അങ്ങനെ പലതും ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവും , എന്നു വെച്ച് നമ്മളെന്തിനാണ്‌ ഹേ അതൊക്കെ അങ്ങനെ തന്നെ പിന്തുടരുന്നത്? അഥവാ “പിന്‍പേ ഗമിക്കുന്നത്”? ഒന്നു മാറി ചിന്തിച്ചുകൂടെ? അല്ല, എന്താ പ്രശ്നംന്ന് നോക്കാല്ലോ…!!

Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to TwitterAdd to TechnoratiAdd to Yahoo BuzzAdd to Newsvine

Advertisements

കോപ്പന്‍‌ഹേഗന്‍ വിരല്‍ ചൂണ്ടുന്നത്

Posted ഡിസംബര്‍ 7, 2009 by Bijin | ബിജിന്‍
വിഭാഗങ്ങള്‍: രാഷ്ട്രീയം, ലേഖനം

Tags: , ,

കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം സംബന്ധിച്ച്  ഒരു ധാരണ ഉണ്ടാക്കാമെന്ന പ്രതീക്ഷയില്‍ ലോകരാഷ്ട്രങ്ങള്‍ കോപ്പന്‍‌ഹേഗനില്‍ സമ്മേളിക്കുന്നു. ലോകം മുഴുവന്‍ ഉറ്റുനോക്കുന്ന സമ്മേളനം തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞ കുറേ മാസങ്ങളായി ലോകമെമ്പാടും നടക്കുന്ന ചര്‍ച്ചകളുടെയും അതു വഴി ഉരുത്തിരിഞ്ഞു വരുന്ന ധാരണകളുടെയും ഒരു സ്റ്റേജ് പെര്‍ഫൊര്‍മന്‍‍സായിരിക്കും അവിടെ മിക്കവാറും നടക്കുക. അതിനാല്‍ തന്നെ സമ്മേളനത്തിന്റെ അവസാനം ആരും അത്ഭുതങ്ങള്‍ ഒന്നും തന്നെ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നില്ല.

അരപ്പട്ടിണിയും അരക്ഷിതാവസ്ഥയും വ്യവസ്ഥിയിന്മേല്‍ വര്‍ധിച്ചു വരുന്ന അവിശ്വാസവും അസന്തുലിതമായ സാമ്പത്തിക വളര്‍ച്ചയുടെ ഉപോല്പ്പന്നമെന്നോണം സം‌ഭവിക്കുന്ന പാര്‍ശ്വവല്‍ക്കരണവും എല്ലാം ചേര്‍ന്ന് ഒരു വല്ലാത്ത അവസ്ഥയില്‍ എത്തി നില്‍ക്കുന്ന പാവങ്ങളുടെ പേരിലായിരിക്കും നമ്മുടെ പ്രതിനിധികള്‍ കോപ്പന്‍‌ഹേഗനില്‍ വാദഗതികള്‍ നിരത്തുക എന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാം. അതേ സമയം പടിഞ്ഞാറിന്റെ മുന്‍പില്‍ മുട്ടിടിക്കുന്ന ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വം ഒട്ടേറെ ആശങ്കകള്‍ ഉയര്‍ത്തുന്നു. സമീപകാലത്ത് ഇന്ത്യന്‍ നിലപാടുകളില്‍ വന്ന ചാഞാട്ടമാണ്‌ ഇത്തരം ആശങ്കകളുടെ മുഖ്യ നിദാനം.

ശാസ്ത്ര ലോകത്ത് ഇന്നും തുടരുന്ന ചില പ്രതിവാദങ്ങള്‍ ഒഴിച്ചാല്‍, ഔദ്യോഗിക തലത്തില്‍ കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനത്തെ പറ്റിയും അതിന്റെ പ്രശ്നങ്ങളെ പറ്റിയും നല്ല അവബോധം വന്നിട്ടുണ്ട്. വികസിത രാജ്യങ്ങള്‍ ചരിത്ര പരമായ ഉത്തരവാദിത്വം കണക്കിലെടുക്കുകയും ഭൂമിയുടെ മൊത്തം താല്പര്യം മുന്‍‌നിര്‍ത്തി സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ ലഭ്യത (ബൗദ്ധിക സ്വത്തവകാശത്തിന്റെ ചതിക്കുഴികളില്ലാതെ) ഉറപ്പു വരുത്തുകയും സമ്പത്തിക നിധി രൂപീകരിക്കുകയും ചെയ്താല്‍ മാത്രമേ പ്രത്യാശയ്ക്കു വകയുള്ളൂ. ഇന്ത്യയുടെയും ഈ രാജ്യം നേതൃത്വം കൊടുക്കുന്ന ഒരു ചേരിയുടെയും ഈ പ്രഖ്യാപിത നിലപാടില്‍ ജയറാം രമേഷും കൂട്ടരും എത്ര മാത്രം വെള്ളം ചേര്‍ക്കും എന്നതാണ്‌ ഇനിയുള്ള ദിവസങ്ങളില്‍ കാത്തിരുന്നു കാണേണ്ടത്.

നിലവിലുള്ള രാഷ്ട്രീയ, സാമൂഹിക, സാമ്പത്തിക ക്രമങ്ങള്‍ പാടെ മാറ്റിമറിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള ഒരു മാറിചിന്തിക്കല്‍ ഇല്ലെങ്കില്‍ ആഗോളതാപനം എന്ന പ്രശ്നം അപരിഹാര്യമായി അങ്ങനെ തന്നെ കിടക്കും. മറ്റൊരു പോംവഴി ആഘാതം പരമാവധി കുറയ്ക്കുക എന്നതാണ്‌. ഇതു തന്നെയായിരിക്കണം കോപ്പന്‍‌ഹേഗനില്‍ പത്ത് ദിവസം നടക്കുന്ന വാദപ്രതിവാദങ്ങളില്‍ പങ്കെടുക്കുന്നവരുടെയും ഉള്ളിലിരിപ്പ്, പുറത്ത് പറയുന്നില്ലെങ്കിലും.

1 + (-1) = 0  എന്ന രീതിയിലുള്ള കാര്‍ബ്ബണ്‍ വിപണന രീതികളിലൂടെ തങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്വത്തില്‍ നിന്ന് തലയൂരാനുള്ള വികസിത ലോകത്തിന്റെ ശ്രമം ആതിഥേയരായ ഡെന്മാര്‍ക്കിന്റെ നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളിലൂടെ വെളിവാക്കപ്പെട്ടു. ഈ കുരുക്കില്‍ നമ്മളും വീഴുമോ എന്നു ഉറപ്പിച്ചു പറയാന്‍ ഇനിയും കാത്തിരിക്കണം.  ഇതു വരെ കൂടെ നിന്ന ഒരു ബ്ലോക്കിനെ വഞ്ചിച്ച് ജി-20 ല്‍ ചേരുന്നതായിരിക്കും നമ്മുടെ ‘നിലവാര’ത്തിന്‌ ചേര്‍ന്നത് എന്ന് ജയറാം രമേഷ് മന്മോഹന്‍ സിങിന്റെ ചെവിയില്‍ ഓതിയ വാര്‍ത്ത ഈയിടെ പുറത്തു വന്നതാണല്ലോ. ഇതിന്റെ കൂടെ വായിക്കേണ്ട മറ്റൊരു വസ്തുതയുണ്ട് – അമേരിക്കന്‍ ഇന്ത്യക്കാരായ കുറേ ശാസ്ത്രജ്ഞര്‍  തുടര്‍ച്ചയായി ലേഖനങ്ങളും, സെമിനാറുകളും ഒക്കെ വഴി ഇന്ത്യയുടെ നിലപാടുകളില്‍ വെള്ളം ചേര്‍ക്കാന്‍ കൊണ്ടു പിടിച്ച ശ്രമം നടത്തിയിരുന്നു.

ദീര്‍ഘവീക്ഷണത്തോടെയുള്ള ചില ചുവടുകള്‍ സര്‍ക്കാര്‍ കൈക്കൊണ്ടു എന്നത് വിസ്മരിക്കുന്നില്ല. എട്ട് കാലാവസ്ഥാ മിഷനുകള്‍ പ്രഖ്യാപിച്ച് അവയില്‍ രണ്ടെണ്ണം ഇതിനകം പ്രവര്‍ത്തനം തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. അതിശക്തമായ ബോധവല്‍ക്കരണ യജ്ഞമാണ്‌ ഇതിന്റെ അടുത്തപടിയായി വേണ്ടത്. ഇവിടെയാണ്‌ ഭരണകൂടത്തിന്റെ ദിശാബോധവും ഇഛാശക്തിയും പരീക്ഷിക്കപ്പെടുക. ഈ വെല്ലുവിളി എത്ര മാത്രം അത്മാര്‍ഥമായി ഏറ്റെടുക്കുവാന്‍ നമുക്കു കഴിയുന്നു എന്നതിനനുസരിച്ചിരിക്കും ഇനി വരുന്ന നാളുകളില്‍ ലോക ക്രമത്തില്‍ നമ്മുടെ സ്ഥാനം. അല്ലാതെ സുരക്ഷാ സമിതിയിലെ സ്ഥിരാംഗത്വം ഉണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്ന് നോക്കിയായിരിക്കില്ല.

പത്രങ്ങള്‍ വിഴുങ്ങിയ വനിതാ സം‌വരണ ബില്‍

Posted സെപ്റ്റംബര്‍ 17, 2009 by Bijin | ബിജിന്‍
വിഭാഗങ്ങള്‍: ലേഖനം

Tags: , , ,

ഫോര്‍ത്ത് എസ്റ്റേറ്റിന്‌ ജനാധിപത്യത്തില്‍ അതിന്റേതായ സ്ഥാനമുണ്ട്. അതിന്റെ പ്രാധാന്യം സമൂഹം മനസ്സിലക്കിയതു കൊണ്ട് തന്നെയാണ്‌ അടിച്ചമര്‍ത്തല്‍ ശ്രമങ്ങള്‍ സവിശേഷ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റാറുള്ളതും അതിശക്തമായ പ്രതിഷേധം ഉയര്‍ന്നു വരാറുള്ളതും. അടിയന്തരാവസ്ഥയും സെന്‍സര്‍ഷിപ്പുമെല്ലാം നീറുന്ന ഓര്‍മ്മകളായി ഇന്നും പ്രസക്തമാണ്‌. ഇത്രയും പറയുന്നത് മാധ്യമ മേഖലയ്ക്ക് സമൂഹം കല്പ്പിച്ചു കൊടുത്ത ഈ സ്വാതന്ത്ര്യം ചില മുന്‍‌വിധികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണെന്നും അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ മാത്രമാണെന്നും ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്താനാണ്‌.
ജനപക്ഷ ചിന്തയുടെയും നിഷ്പക്ഷതയുടെയും അന്ത:സത്ത കലര്‍പ്പ് കലരാതെ സൂക്ഷിക്കും എന്ന മുന്‍‌വിധി.

2009 സെപ്റ്റംബര്‍ 16നു കേരള നിയമസഭ സുപ്രധാനമായ ഒരു ബില്‍ പാസാക്കി നിയമമാക്കി. ഇതിന്റെ പ്രാധാന്യം അറിയാത്തതു കൊണ്ടല്ല നമ്മുടെ പല ‘നിഷ്പക്ഷ’ മാധ്യമങ്ങളും ആ വാര്‍ത്ത മുക്കിയത്. 1994 ലെ പഞ്ചായത്ത് രാജ്,മുനിസിപ്പല്‍ നിയമത്തില്‍ വരുത്തിയ ഭേദഗതി റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്ത രീതി അങ്ങേയറ്റം പ്രതിഷേധാര്‍ഹമാണ്‌. മാതൃഭൂമിയിലോ മനോരമയിലോ മഷിയിട്ട് നോക്കിയിട്ടു പോലും ഈ വാര്‍ത്ത കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. (ഇനി എന്റെ അന്വേഷണത്തിന്റെ പ്രശ്നമാണെങ്കില്‍ ദയവായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുക. വിനയത്തോടെ തിരുത്തുന്നതായിരിക്കും).

ദേശാഭിമാനിയും കേരള കൗമുദിയും ദീപികയും ഒന്നാം പേജില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച വാര്‍ത്ത എങ്ങനെ മനോരമയും മാതൃഭൂമിയും കാണാതെ പോയി? എന്റെ ഫോക്കസ് മാതൃഭൂമിയിലായിരുന്നു. തദ്ധേശ സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങളില്‍ (ഭരണ സമിതികളിലും സ്റ്റാന്‍ഡിംഗ് കമ്മറ്റികളിലും അടക്കം) 50 ശതമാനം സ്ത്രീ സ‌ം‌വരണം നിയമത്തിലൂടെ ഉറപ്പു വരുത്തിയത് ഒരു വാര്‍ത്തയേ അല്ലേ? വിരുദ്ധാഭിപ്രായങ്ങള്‍ സ്വാഭാവികം, പക്ഷേ ഇതു എത്രയോ താഴ്ന്നു പോയി. “ഞങ്ങള്‍ക്ക് റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യാന്‍ സൗകര്യമില്ല” എന്ന് ജനങ്ങളുടെ മുഖത്ത് ആട്ടുന്ന രീതിയാണിത്.

മാതൃഭൂമിയുടെ ഇരട്ടത്താപ്പിന്‌ ചില സാക്ഷ്യങ്ങള്‍:

ആഗസ്റ്റ് മാസം 27ന്‌ ഡല്‍ഹിയില്‍ നിന്നുള്ള റിപ്പോര്‍ട്ട് ഇവിടെ. കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാര്‍ സമാന സ്വഭാവമുള്ള ബില്ലിന്‌ അംഗീകാരം നല്‍കിയതാണ്‌ വാര്‍ത്ത. അപ്പോ വാര്‍ത്ത കൊടുക്കാം, സര്‍ക്കാരാണ്‌ അഥവാ ഭരണകക്ഷിയാണ്‌ പ്രശ്നം.

കേരള നിയമസഭ കഴിഞ്ഞ ദിവസം പാസാക്കിയ ബില്ലിനെക്കുറിച്ചുള്ള വാര്‍ത്ത മാതൃഭൂമിയുടെ ഇംഗ്ലീഷ് വെബ്‌സൈറ്റില്‍ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തി എന്നത് രസകരമായ മറ്റൊരു വസ്തുത. ഇതാ ലിങ്ക്.
(വെറും ” കണ്‌ട്രികളായ മലയാളീസ് ” ഇംഗ്ലീഷ് എഡിഷന്‍ വായിക്കില്ല എന്നു വീരന്‍ കരുതിയോ ആവോ !!)

അറിയാനുള്ള അവകാശം നിഷേധിക്കുന്ന ഈ കോര്‍പ്പറേറ്റ് മാധ്യമങ്ങളുടെ ഇത്തരം സമീപനങ്ങള്‍ ചോദ്യം ചെയ്യാന്‍ പാടില്ലേ?

കുടുംബവാഴ്ച – പുതിയ എപ്പിസോഡ്

Posted സെപ്റ്റംബര്‍ 4, 2009 by Bijin | ബിജിന്‍
വിഭാഗങ്ങള്‍: രാഷ്ട്രീയം

Tags: , ,

അങ്ങനെ വീണ്ടും ഇതാ മറ്റൊരു മകന്‍ കൂടി. ആന്ധ്രാ മുഖ്യമന്ത്രി സ്ഥാനത്തേക്ക് ജഗന്മോഹന്‍ റെഡ്ഡിയെ ‘നിര്‍ബന്ധി’ക്കാന്‍ കോണ്‍ഗ്രസ് തീരുമാനിച്ചതായി വാര്‍ത്തകള്‍ വരുന്നുണ്ട്. എത്ര ആലോചിചിട്ടും കോണ്‍ഗ്രസ്സിന്റെ ഈ അസുഖം മനസ്സിലാവുന്നില്ല. എസ്.പി, എന്‍.സി.പി, ടി.ഡി.പി, ജനതാ ദളുകള്‍ (യു ഒഴിച്ച്), നാഷണല്‍ കോണ്‍ഗ്രസ്, ശിവസേന, ഡി.എം.കെ, ഒരു പരിധി വരെ ബി.ജെ.പിയിലും ബന്ധുരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ അതിപ്രസരമുണ്ടെന്ന വസ്തുത മറക്കുന്നില്ല. ഈ പട്ടികയിലെ മിക്ക പാര്‍ട്ടികളുടെയും അസ്ഥിത്വം തന്നെ ഒന്നോ രണ്ടോ വ്യക്തികളെ ചുറ്റിപറ്റിയാണ്‌ എന്നതാവാം കാരണം. കോണ്‍ഗ്രസ്സിന്റെ നിലനില്പ് നെഹ്രു-ഗാന്ധി കുടുംബത്തിന്റെ അടുക്കളഭാഗത്ത് തന്നെയാണ് എന്നതും ഒരു വസ്തുതയാണ്‌. നട്ടെല്ല് ജന്മനാ ഇല്ലാതായാല്‍ പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല.

പക്ഷേ ഇവിടെ കാര്യങ്ങള്‍ അത്ര നിസ്സാരമല്ല. ഏതൊരു നേതാവ് അകാലത്തില്‍ മരിച്ചാലും കുടുംബാംഗങ്ങള്‍ അധികാരത്തില്‍ അവരോധിക്കപ്പെടണം എന്ന എഴുതപ്പെടാത്ത നിയമം എങ്ങനെ നടപ്പാക്കപ്പെടുന്നു എന്നത് പൊതു ചര്‍ച്ചയ്ക്ക് വിധേയമാകേണ്ട വിഷയമാണ്‌. സര്‍ക്കാര്‍ സര്‍‌വീസിലിരുന്ന് മരിച്ചവരുടെ ബന്ധുക്കള്‍ക്ക് ഒരു ജോലി കിട്ടാന്‍ ഈ നാട്ടില്‍ എത്ര ഫയലുകള്‍ പൊക്കണമെന്നും എത്ര പേരെ കാണണമെന്നും ആലോചിച്ചാല്‍ തന്നെ പുതിയ മുഖ്യമന്ത്രിയെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ലാഘവബുദ്ധി എത്ര മാത്രം അപഹാസ്യമാണെന്ന് മനസ്സിലാകാന്‍.

ജഗന്മോഹന്‍ റെഡ്ഡി ഇതാദ്യത്തെ ഉദാഹരണമല്ലല്ലോ. വിമാനം ഓടിച്ചു നടന്ന ആളെ പിടിച്ച് പ്രധാനമന്ത്രി ആക്കിയ ടീമല്ലേ.. രാജീവ് ഗാന്ധിയുടെ രാഷ്ട്രീയ രംഗപ്രവേശം സഞയ് ഗാന്ധിയുടെ മരണത്തോടെയായിരുന്നു (1980). ‘നിര്‍ബന്ധം’ തന്നെയായിരുന്നു കാരണം. നാല് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം അമ്മ വധിക്കപ്പെട്ട ഒഴിവിലേക്ക് പ്രധാനമന്ത്രിയായി ‘നിയോഗം’. ഇവിടെയും ‘നിര്‍ബന്ധം’ പ്രധാന പങ്ക് വഹിച്ചിരുന്നു. നിര്‍ബന്ധത്തിന്റെ മറ്റ് ഉദാഹരണങ്ങള്‍ സോണിയ ഗാന്ധിയുടെ കാര്യത്തിലും രാഹുലിന്റെ കാര്യത്തിലും നാം കണ്ടതുമാണല്ലോ. (പ്രിയങ്കയെ പലരും ചേര്‍ന്ന് ഒരുപാട് നിര്‍ബന്ധിക്കുന്നണ്ട്.. എന്തു ചെയ്യാന്‍ ആയമ്മ ‘ഇതുവരെ’ വഴങ്ങിയിട്ടില്ല).

തിരിച്ച് പ്രധാന വിഷയത്തിലേക്ക് വരാം. ഇവിടെ നിര്‍ബന്ധിക്കുന്നവര്‍ ആരാണ്‌? ഇത്തരം കുടുംബവാഴ്ച്ചകള്‍ എന്തുകൊണ്ടാണ്‌ ശക്തമായി എതിര്‍ക്കപ്പെടാത്തത്? മാധവറാവു സിന്ധ്യയ്ക്ക് ജ്യോതിരാദിത്യയും രാജേഷ് പൈലറ്റിന്‌ സച്ചിനും സുനില്‍ദത്തിന്‌ പ്രിയാദത്തും പകരക്കാരാകുന്നതിന്റെ യുക്തി അന്വേഷിച്ച് വെറുതേ സമയം കളയുന്നതില്‍ കാര്യമില്ല. യാതൊരു യുക്തിയുമില്ല എന്നത് തന്നെ കാരണം. ആരുടെയൊക്കെയോ താല്പര്യങ്ങള്‍ ആണ് ഇതിന്റെ പുറകില്‍ എന്ന സംശയത്തിലേക്കാണ്‌ ചരിത്രം വിരല്‍ചൂണ്ടുന്നത്. ഒരു കോക്കസിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്‌ കോണ്‍ഗ്രസ് പാര്‍ട്ടി. അതിന്റെ political interface മാത്രമാണ്‌ സോണിയാഗാന്ധി. അതുപോലെയാകണമെന്നില്ല ആന്ധ്രയിലെ കാര്യം. എന്നാലും ‘നിര്‍ബന്ധ ബുദ്ധി’ കളുടെ ശല്യം അവിടേയും കൂടുതലാണ്‌.

അപകടമരണത്തിന്റെ പശ്ഛാത്തലത്തിലാവുമ്പോള്‍ അധികമാരാലും എതിര്‍ക്കപ്പെടാതെ സ്ഥാനരോഹണം നടക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ രാജശേഖര റെഡ്ഡിയുടെ മരണത്തില്‍ ദു:ഖം രേഖപ്പെടുത്തുന്നതോടൊപ്പം dynasty politicsന്റെ പുതിയ ഒരേട് കൂടി ഇന്ത്യക്ക് സമ്മാനിച്ച കോണ്‍ഗ്രസ്സിന്റെ മഹത്തായ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ മുന്‍പില്‍ നമിക്കുന്നു.. (ഇതെല്ലാം കണ്ടോണ്ടിരിക്കുന്ന കോണ്‍ഗ്രസ്സുകാരേ.. കഷ്ടം..)

അളവുകോലുകള്‍

Posted ജൂലൈ 26, 2009 by Bijin | ബിജിന്‍
വിഭാഗങ്ങള്‍: കഥ

Tags: , , , ,

“മണിയെത്രയായി?” എന്നു ചോദിച്ചതിനു ശേഷമാണ്‌ അയാള്‍ വാച്ച് ധരിച്ചിരുന്നില്ല എന്ന് ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചത്. ഉത്തരത്തിന്റെ അപ്രസക്തി ഞങ്ങള്‍ രണ്ട് പേര്‍ക്കും ബോധ്യപ്പെട്ടത് കൊണ്ടാവണം ഹൃദ്യമായ ഒരു പുഞ്ചിരി മാത്രം കൈമാറി വീണ്ടും ബസ് സ്റ്റോപ്പിലെ അപരിചിതത്വത്തിലേക്ക്‌ വഴിമാറി.

അല്പം കഴിഞ്ഞ് അയാള്‍ എന്നോടു ചോദിച്ചു, “സമയം പിടികിട്ടിയോ?”
“ഇല്ല.”
“എന്തേ?”
“ഒന്നുമില്ല, നിങ്ങള്‍ക്കെങ്കിലും ഇപ്പൊ സമയം നല്ലതാണോ എന്നറിയാന്‍ ചോദിച്ചതാ..”

പിന്നീട് കുറച്ചു നേരം ഞങ്ങള്‍ സംസാരിച്ചു. പല വാചകങ്ങളും മുഴുമിപ്പിക്കാതെ അയാള്‍ നിര്‍ത്തുകയായിരുന്നു. മറ്റ് ചിലത് അര്‍ഥരഹിതവും. പക്ഷേ ഒരടുപ്പം തോന്നി. അപരിചിതര്‍ കാശ് അടിച്ചുമാറ്റിയ അനുഭവങ്ങള്‍ ഒന്നിലധികം ഉണ്ടെങ്കിലും ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് അവയെല്ലാം മറന്ന് ഞാന്‍ അയാളോട് ചോദിച്ചു “മദ്യപിക്കുമോ?”
“ഉം”

തിരക്കിനെ മുറിച്ച് കടന്ന് എതിര്‍‌വശത്തുള്ള വോള്‍ഗ ബാറിലേക്ക് ഞങ്ങള്‍ നീങ്ങി. ഗ്ലാസ്സിലെ മൂവന്തിയെ കുറിച്ച് അയാള്‍ കുറച്ച്നേരം വാചാലനായി. ആശയത്തിന്‌ എന്‍.എസ് മാധവന് കടപ്പാടും പറഞ്ഞു. വീണ്ടും മൗനം. എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അയാള്‍ നല്ലൊരു സ്പെസിമെന്‍ ആണെന്ന് തോന്നി.

“എനിക്ക് സഹായിക്കാന്‍ കഴിയുന്നത് വല്ലതുമാണ്‌ നിങ്ങളുടെ പ്രശ്നമെങ്കില്‍…”

“ഞാന്‍ പറയാം. കാരണം നിങ്ങളോട് എന്തോ ഒരു സ്നേഹം തോന്നുന്നു.”
ഞാന്‍ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.

“നിങ്ങള്‍ക്ക് അച്ഛനമ്മമാരുണ്ടോ?” അയാള്‍ ചോദിച്ചു.
“ഉവ്വ്.”
“എനിക്കുമുണ്ട്…    സഹോദരങ്ങള്‍?”
“ഒരേട്ടനും ഒരനിയത്തിയും.”
“എനിക്കൊരു പെങ്ങള്‍ മാത്രം. അഞ്ച് വയസ്സിനിളയത്.”

വീണ്ടും മൗനം.. ഒരു മന:ശ്ശാസ്ത്ര വിദ്യാര്‍ഥിയുടെ എല്ലാ കഴിവുകളുമുപയോഗിച്ച് ആ മൗനത്തിലൂടെ ഒരു ചാലകത്തിനായി ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു ഞാന്‍. അതിനിടയില്‍ അയാള്‍ വീണ്ടും ചോദിച്ചു:

“നിങ്ങള്‍ എന്തു ചെയ്യുന്നു?”

“ലെക്‌ചറാണ്. ഇവിടെ യൂണിവേര്‍സിറ്റിയില്‍.”  എന്റെ വക ഒരു അര്‍‍ധസത്യം.

“സുഹൃത്തുക്കളുണ്ടോ?”

“നിങ്ങളടക്കം ധാരാളം പേര്‍..” ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

“എന്നെ ഒരു സുഹൃത്തായി കരുതുന്നുവോ?” എന്റെ കയ്യില്‍ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് അയാള്‍ ചോദിച്ചു. ഞാനയാളുടെ കണ്ണുകളില്‍ തന്നെ നോക്കി.
“ഒരു തരത്തിലും പിടി തരുന്നിലല്ലോ..” ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു.

“എനിക്കുമുണ്ട് അച്ഛന്‍, അമ്മ, സഹോദരി, സഹപ്രവര്‍‌ത്തകര്‍, കുറേ സുഹൃത്തുക്കള്‍, അയല്‍ക്കാര്‍, ബന്ധുക്കള്‍, മറ്റ് സാമൂഹ്യ ബന്ധങ്ങള്‍, സംഘടനകള്‍, രാഷ്ട്രീയം……..      പക്ഷേ എന്റെ identity നിങ്ങളുടേത് പോലെയല്ല. എന്നെ ഒരു മകനായോ സഹോദരനായോ സുഹൃത്തായോ പൗരനായോ കാണാന്‍ അവരാരും ഒരുക്കമല്ല…  എന്റെ ചിത്രങ്ങള്‍‌ക്കും ശില്‍‌പ്പങ്ങള്‍‌ക്കു പോലും അതേ identity…” അയാള്‍ അപ്പോഴും കയ്യിലെ പിടി വിടാതെ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കുകയായിരുന്നു.

“Are you a…..?”
“A gay..” അയാള്‍ തന്നെ മുഴുമിച്ചു, “ഞാന്‍ വീണ്ടും ചോദിക്കട്ടേ, എന്നെ നിങ്ങള്‍ ഒരു സുഹൃത്തായി കരുതുന്നുവോ?”

“അത്‌.. പിന്നെ..”  അയാളുടെ നോട്ടവും കൈ പിടിച്ച രീതിയും … എനിക്കെന്തോ ആകപ്പാടെ ഒരു പന്തികേട് പോലെ തോന്നി.

കയ്യിലെ പിടിവിട്ട്, നൂറിന്റെ രണ്ട് നോട്ടുകള്‍ മേശപ്പുറത്തിട്ട് അയാള്‍ വേഗത്തില്‍ നടന്നുപോയി…

******

ഞായറാഴ്‌ച്ചയുടെ ആലസ്യത്തില്‍ നിന്ന് ഉണര്‍ന്നപ്പോഴാണ്‌ ആ എസ്.എം.എസ് കണ്ടത്.

“ചെക്ക്  യുവര്‍ ഇമെയില്‍”. ഇവന്റെ വല്ല കേസിനും സൈക്കോളജിസ്റ്റിന്റെ സഹായം വേണമായിരിക്കും.

ഉറക്കച്ചടവിനിടയില്‍ ഇമെയില്‍ വായിച്ചു..

“I need your help.. attached is a suicide note.. tell me if this gives you some clue..”
ഞാന്‍ ആ അറ്റാച്മെന്റ് തുറന്ന് വായിച്ചു..

“ഒരു പെണ്ണിന്റെ കൈ പിടിക്കുമ്പോഴോ കണ്ണില്‍ നോക്കി സംസാരിക്കുമ്പോഴോ നിങ്ങളുടെ ഉള്ളില്‍ അവളെ എങ്ങനെ bedroom ല്‍ എത്തിക്കാം എന്ന ചിന്തയായിരിക്കാം ചിലപ്പോള്‍.. പക്ഷേ എന്നെ അതേ കോലുകൊണ്ട് അളക്കരുത്. I wouldn’t have asked anything more than my identity……. നിങ്ങളത് മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നെങ്കില്‍ ഒരു പക്ഷേ ഇതിന്റെ ആവശ്യം വരില്ലായിരുന്നു… “

എന്ത് കൊണ്ട് ചര്‍ച്ച ചെയ്യാന്‍ ഭയപ്പെടുന്നു?

Posted മേയ് 29, 2009 by Bijin | ബിജിന്‍
വിഭാഗങ്ങള്‍: രാഷ്ട്രീയം

Tags: , , ,

ചില കാര്യങ്ങള്‍ അങ്ങനെയാണ്‌. നിങ്ങള്‍ തെരുവിലിറങ്ങി വിളിച്ചുകൂവി നടന്നതുകൊണ്ടോ ലേഖനമെഴുതിയതുകൊണ്ടോ കാര്യമില്ല.
ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടരുത് എന്ന് ചിലര്‍ തീരുമാനിച്ചാല്‍ അതങ്ങനെതന്നെ നടക്കും. കേരളത്തിലെ വ്യവസായ രംഗത്ത് കഴിഞ്ഞ മൂന്ന് വര്‍ഷമായി കാണുന്ന പുതിയ ദിശാബോധം തന്നെയാണ്‌ വിഷയം.
പ്രേരകമായത് വ്യവസായ മന്ത്രി എളമരം കരീമിന്റെ ലേഖനം ജാഗ്രതയില്‍ വായിക്കാനിടയായതും.

ലോക്സഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പും ഫലവും വിശകലനവും ആത്മപരിശോധനയും എല്ലാം നിറഞ്ഞ് നില്‍ക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിലായിപ്പോയി എന്നതുകൊണ്ട് മാത്രമാണോ തുല്യതയില്ലാത്ത ഈ നേട്ടം ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെടാതെ പോകുന്നത്? സംശയമാണ്‌.

കേരളത്തിലെ ഒരു വ്യവസായമന്ത്രിക്കും അവകാശപ്പെടാന്‍ കഴിയാത്ത നേട്ടമെന്ന് തന്നെ ഇതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കാം.
കോടികളുടെ ലാഭക്കണക്ക് മാത്രമല്ല ഇങ്ങനെ പറയാനുള്ള പ്രേരണ. വ്യക്തമായ ഒരു കാഴ്ച്ചപ്പാടും അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള പരിപാടികളുമാണ്‌ വിപ്ലവകരമായ ഈ മാറ്റത്തിന്‌ പുറകിലെ ഊര്‍ജ്ജം.  തീര്‍ച്ചയായും ഗഹനമായ പൊതുചര്‍ച്ചയ്ക്ക് വിധേയമാക്കേണ്ട വിഷയമാണിത്. പ്രത്യേകിച്ച് വ്യവസായം, ആരോഗ്യം, വിദ്യാഭ്യാസം മുതലായ അടിസ്ഥാനമേഖലകളില്‍ നിന്ന് സര്‍ക്കാര്‍ പിന്മാറണമെന്നും സ്വകാര്യ മൂലധനത്തിന്‌ പൂര്‍ണ്ണമായും വഴിമാറിക്കൊടുക്കണമെന്നുമുള്ള മുതലാളിത്ത പ്രഘോഷണങ്ങള്‍ വേദവാക്യങ്ങളായെടുക്കുന്ന ഒരു ശ്രേഷ്ഠവിഭാഗം ഭരണകൂടങ്ങളിലും മാധ്യമ സാംസ്കാരിക രംഗങ്ങളിലും നിര്‍ണായകസ്വാധീനമുള്ള ശക്തിയായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന വര്‍ത്തമാന കാലഘട്ടത്തില്‍. കേവലം എളമരം കരീം എന്ന വ്യക്തിയുടെ നേട്ടമെന്ന നിലയിലോ കേരള സര്‍ക്കാരിന്റെ നേട്ടമെന്ന നിലയിലോ മാത്രം ഇതിനെ ഒതുക്കി നിര്‍ത്തുന്ന കാപട്യമാണ്‌ തിരിച്ചറിയപ്പെടേണ്ടത്. ഇടത് സര്‍ക്കാറിന്റെ ഭരണ നേട്ടം തന്നെയാണെന്ന വസ്തുത ഉള്ളിന്റെയുള്ളില്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞാല്‍‌പ്പോലും ആ ഒരൊറ്റ കാരണംകൊണ്ടൊരു സം‌വാദത്തിന്‌ കൂട്ടാക്കാത്ത നല്ലൊരു ശതമാനം ജനങ്ങള്‍ കേരളത്തിലുണ്ടെന്ന തിരിച്ചറിവാണ്‌ സങ്കുചിതമായ തലങ്ങളില്‍ ഈ വിഷയം ഒതുക്കപ്പെട്ടത്.  പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിന്റെയോ രാഷ്ട്രീയ സാമ്പത്തിക നിലപാടുകളുടെയോ തലങ്ങളിലേക്ക് ഈ വിഷയത്തെ ആസ്പദമാക്കിയുള്ള ചര്‍‌ച്ചകള്‍ ഉയരാത്തതിനു പുറകിലും ഇത്തരം സ്ഥാപിത താല്പര്യങ്ങള്‍ തന്നെയാണ്‌.

ഒരുകാലത്ത് ദേശീയതലത്തിലും അന്തര്‍ദേശീയതലത്തിലും ചര്‍ച്ചകള്‍ക്കും പഠനങ്ങള്‍‌ക്കും വിഷയമായ കേരളമോഡലിന്റെ ചില മിന്നലാട്ടങ്ങള്‍ ഈ മാറ്റങ്ങളില്‍ വ്യക്തമാണ്‌. ഇടതുപക്ഷ ആശയങ്ങളോട് ചേര്‍ന്നുനില്‍ക്കുന്ന ഈ വ്യവസായ നയവും അതിന്റെ പ്രത്യക്ഷമായ വിജയവും മുഖ്യമായും രണ്ട് വാദമുഖങ്ങളെയാണ്‌ ഖണ്ഡിക്കുന്നത് – കേരളത്തിലെ ഇടതുപക്ഷം പ്രഖ്യാപിത നയങ്ങളില്‍ നിന്ന് വ്യതിചലിച്ച് പൂര്‍‍‌ണ്ണമായും വലത്തോട്ട് പോയി എന്നതാണ്‌ ആദ്യത്തേത്. (വ്യതിയാനങ്ങള്‍ ഇല്ലെന്നല്ല. പൊതുസമൂഹത്തില്‍ ഉണ്ടാകുന്ന മാറ്റങ്ങളില്‍ പലതും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്കാരിലും പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ട്) . ‘പഴഞ്ചന്‍’  എന്ന മുദ്രകുത്തലും, കാര്യക്ഷമത എന്നത് സ്വകാര്യ മൂലധനത്തിന്റെ മാത്രം ഉല്പ്പന്നമാണെന്നതാണ്‌ പൊളിഞ്ഞ രണ്ടാമത്തെ വാദം. ഇതു രണ്ടിന്റേയും ഉദ്ദേശം ഒന്നാണെങ്കിലും രണ്ട് വ്യത്യസ്ഥ വിഭാഗങ്ങളെ ലക്ഷ്യമാക്കിയുള്ള വാദങ്ങളാണ്‌.  അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ്‌ ഈ രണ്ടിന്റെയും മുനയൊടിക്കാന്‍ പ്രാപ്തിയുള്ള ദിശാബോധമുള്ള ഇത്തരം പ്രവര്‍‌ത്തനങ്ങളെ അന്ധകാരത്തിലാഴ്ത്താന്‍ സംഘടിത ശ്രമം നടക്കുന്നത്.

സര്‍‌ക്കാറിനും മന്ത്രിക്കും വകുപ്പിനും തൊഴിലാളികള്‍ക്കും ആശംസകള്‍ അര്‍പ്പിക്കുന്നതോടൊപ്പം ഒരു ആശങ്കയും പങ്കു വെയ്ക്കട്ടെ:

പുതിയതും പഴയതുമായ വ്യവസായ ശാലകള്‍ പുനര്‍ജന്മം കിട്ടി വരുമ്പോള്‍ പരിസ്ഥിതിയിലുണ്ടാക്കുന്ന ആഘാതങ്ങള്‍ കുറയ്ക്കുന്നതിനും ഉള്ളതു നേരിടുന്നതിലും പതിവ് രീതികള്‍ വിട്ട് കൂടുതല്‍ ഉത്തരവാദിത്വബോധം കമ്പനികളില്‍ നിന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാമോ?

രാജ്ദീപ് സര്‍ദേശായീ.. കഷ്ടം.. !!!

Posted മേയ് 9, 2009 by Bijin | ബിജിന്‍
വിഭാഗങ്ങള്‍: രാഷ്ട്രീയം

Tags: , ,

അപ്പൂപ്പന്‍ പാപ്പാനായതിന്റെ തഴമ്പ് പയ്യന്‌ കാണാതിരിക്കില്ല എന്ന് ഉറച്ച് വിശ്വസിച്ച് വാഴ്ത്തുപാട്ടുകളുമായി പത്താം ജനപഥത്തിന്റെ മതില്‍ക്കെട്ടിനു പുറത്ത് തെണ്ടിത്തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്നത് ചില ഡൂക്കിലി ഭക്തന്മാര്‍ മാത്രമായിരിക്കുമെന്നാണ്‌ ഞാന്‍ ആദ്യം കരുതിയത്.

വില്യം രാജകുമാരന്‍ കക്കൂസില്‍ പോയാലും പോയില്ലെങ്കിലും വാര്‍ത്തയാക്കാന്‍ മല്‍സരിക്കുന്ന ലണ്ടന്‍ ടാബ്ലോയിഡുകളെ വെല്ലുന്ന ഭീകരന്മാര്‍ ഇവിടെയും ഉണ്ടെന്ന് അറിയാമായിരുന്നെങ്കിലും രാജ്ദീപ് സര്‍ദേശായി ഇത്ര അധ:പതിച്ചു എന്നത് പുതിയ അറിവാണ്‌.. (ഈ ലിങ്ക് നോക്കൂ..)

ഇന്ത്യന്‍ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഭാവി ശോഭനമാണോ എന്നറിയാന്‍ രാജ്ദീപ് നടത്തിയ പരീക്ഷയില്‍ പങ്കെടുക്കുന്നത് രണ്ട് പേര്‍ മാത്രം..
നേരാങ്ങള പോരാ എന്ന തോന്നലില്‍ നിന്നാവാം കുഞുപെങ്ങള്‍ രംഗപ്രവേശം നടത്തിയത്. രംഗപ്രവേശം ഒരു പുതിയ സംഗതി അല്ല എന്ന പരമാര്‍ഥം എന്നെപ്പോലെയുള്ള തിരുമണ്ടന്മാര്‍ക്ക് അറിയില്ലല്ലോ.

കുറേ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പാണ്‌ ഒരു ഭക്തന്‍ പറഞ്ഞത്
“ചിരിക്കുമ്പോ അമ്മൂമ്മയുടെ ഒരു ഛായയില്ലേന്നൊരു…”
ഉടനേ അഭ്യസ്തവിദ്യനായ മറ്റൊരു ഭക്തന്‍
“PM Material !!!!”

അന്നു തുടങ്ങി ഇന്നോളം ആയമ്മ ശുദ്ധവായു കിട്ടാനെങ്കിലും ഒന്നു പുറത്തിറങ്ങിയാല്‍ മതി, ഭക്തരുടെ മനസ്സ് നിറയും.
“ഇതാ .. രാഷ്ട്രീയ ചക്രവാളത്തില്‍ പുത്തന്‍ സൂര്യോദയം !!!”
എന്ത് യോഗ്യതയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്‌ അമ്മയെയും മക്കളേയും ഇങ്ങനെ ചുമക്കുന്നത്? ഉത്തരം ലളിതം.. തഴമ്പ് തന്നെ യോഗ്യത.. കുറച്ച് കൂടെ വ്യക്തമായി പറഞ്ഞാള്‍ തഴമ്പുണ്ടാകുമെന്ന വിശ്വാസം.. ആരും പൊക്കി നോക്കിയിട്ടില്ല, ഇനിയൊട്ട് നോക്കുകയുമില്ല..
അത്രയ്ക്കുണ്ട്‌ രാജഭക്തി !!

വ്യക്തമായ സാമ്രാജിത്വാനുകൂല അജണ്ടയുള്ള രാജ്ദീപും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചാനലും (ഒപ്പം മറ്റു പ്രമുഖ മാധ്യമങ്ങളും) ഇന്ത്യയിലെ അര്‍ബന്‍ മധ്യവര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ സ്വഭാവരൂപീകരണത്തില്‍ ചെലുത്തുന്ന സ്വാധീനം വളരെ വലുതാണ്‌. നല്ല ഇംഗ്ലീഷും ആകര്‍ഷകമായ അവതരണശൈലിയും മാത്രം മതി ഇതിന്‌ കൈമുതല്‍ (പരിചയസമ്പന്നതയും അറിവും കുറച്ചുകാണുന്നില്ല). ഈ സ്വാധീനം ഉപയോഗിച്ചാണ്‌ അദ്ദേഹം ഇന്ത്യന്‍ രാഷ്ട്രീയത്തെ പത്താം ജനപഥത്തിലെ തൊഴുത്തില്‍കെട്ടി വ്യഭിചരിക്കാമെന്ന മാസ്റ്റര്‍പ്ലാനിന്റെ പ്രയോക്താവാകുന്നത്. എഴുപത്തഞ്ച് ശതമാനം വരുന്ന പാവങ്ങള്‍ക്ക് ഈ അരങ്ങുകളില്‍ പരിമിതമായ വേഷങ്ങള്‍ (ലൊക്കേഷന്‍ അറേഞ്ച്മെന്റ്!!) മാത്രമേ ഉള്ളൂ എന്ന് വ്യക്തമായി അറിയാവുന്ന ഒരാളാണ്‌ രാജ്ദീപ്. അപ്പോ പിന്നെ നാഗരിക യുവത്വത്തെ കയ്യിലെടുക്കുക എന്ന മാനേജ്മെന്റ് തന്ത്രം തന്നെയാണ്‌ പയറ്റുന്നത്. മുംബൈ ഭീകരാക്രമണത്തിനു ശേഷമുള്ള ഒന്ന് രണ്ടാഴ്ച്ചകളിലെ ഇവരുടെയൊക്കെ വേവലാതി ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നോ? ആസന്നമായ യുദ്ധവും യുദ്ധതന്ത്രങ്ങളും ടിവി സ്റ്റുഡിയോകള്‍ക്കുള്ളില്‍ കൊടുമ്പിരികൊള്ളുന്ന ചര്‍ച്ചകളില്‍ നിറഞ്ഞുനിന്നു. അഫ്ഘാനിസ്ഥാനില്‍ നമ്മുടെ ആരാധനാമൂര്‍ത്തി ചെയ്തത് തന്നെയാണ്‌ നമ്മളും ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് കഥകെട്ട അര്‍ബന്‍ മധ്യവര്‍ഗത്തെക്കൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കാന്‍ ഒരു പരിധിവരെ വിജയിച്ചു എന്നു വേണം കരുതാന്‍.


മുഖ്യധാരാ മാധ്യമങ്ങളുടെ കോര്‍പ്പറേറ്റ് താല്പ്പര്യങ്ങളും അതിനനുസരിച്ചുള്ള നട്ടെല്ല് വളയ്ക്കലും കേരളത്തില്‍ പൊതുചര്‍ച്ചയ്ക്ക് വിധേയമായെങ്കിലും രാജ്ദീപിന്റെയും ബര്‍ഖാ ദത്തിന്റെയും സ്വാധീന മണ്ടലങ്ങളില്‍ ഈ ചര്‍ച്ച അത്രയൊന്നും നടന്നിട്ടില്ല. കേരളത്തില്‍ അതെപ്പോഴും അങ്ങനെത്തന്നെയായിരുന്നു. സാമൂഹികപ്രസക്തിയുള്ള വിഷയങ്ങള്‍ (വെറും വിവാദങ്ങളല്ല) ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നത് പങ്കാളിത്തസ്വഭാവമുള്ള സാധാരണക്കാരുടെയിടയില്‍ മാത്രമാണ്‌. വാര്‍ത്താവായനക്കാര്‍ വിളമ്പുന്നതും പത്രക്കാര്‍ എഴുതുന്നതും അങ്ങനെതന്നെ വിഴുങ്ങുന്ന മധ്യവര്‍ഗ്ഗ യുവത്വം കേരളത്തിലും പ്രബലരാണെന്നിരിക്കേ രാഹുലിനും പ്രിയങ്കയ്ക്കും പരവതാനി വിരിയ്ക്കുന്ന ഈ ഏര്‍പ്പാടിനു കേരളത്തിലും ലക്ഷ്യങ്ങളുണ്ടെന്നത് മറന്നുകൂടാ.. പ്രിയങ്കയും രാഹുലും ഫ്യൂഡല്‍‌വാഴ്ച്ചയുടെയും രാജ്ദീപ് കുഴലൂത്ത്കാരുടെയും പ്രതിനിധിയായതു കൊണ്ടാണ്‌ അവരെ തിരഞ്ഞ്പിടിച്ചത്.. സച്ചിന്‍ പൈലറ്റിന്റെയും ജ്യോതിരാദിത്യ സിന്ധ്യയുടെയും അങ്ങനെ പലരുടെയും പ്രതിനിധി..